از ابتدای خلقت تا قیامت یعنی در این مدت مدید امری بزرگتر دیده نمی شود یعنی

مخلوقی  با شوکت تر از دجال دیده نمی شود

بخاطر اینکه تلبیس وآمیخته سازیش با خدا بزرگ است

و تمویه و آب طلاکاریش و فتنه ایی که مثل پاره ایی از شب ظلمانی است . خردمند را می خواند و او حیران است و زیرک موشکاف دچار سکران است . لکن آنچه از فتنه پشتیبانی می کند برایش حقیقتی نیست (یعنی قدرت خدایی ندارد) بلکه به خیال در میاید آن و شعبده ایی است همانگونه که جادوگران و شعبده بازان می کنند.

فيض القدير شرح الجامع الصغير – المناوي ج 5   ص 553 :

( ما بين خلق آدم إلى قيام الساعة ) أي لا يوجد في هذه المدة المديدة ( أمر أكبر ) أي مخلوق أعظم شوكة ( من الدجال ) لأن تلبيسه عظيم وتمويهه وفتنته كقطع الليل البهيم تدع اللبيب حيرانا والصاحي الفطن سكرانا لكن ما يظهر من فتنته ليس له حقيقة بل تخييل منه وشعبذة كما يفعله السحرة والمتشعبذون