امام زمان حکمتش به مانند سرما و گرما وارد خانه های مردم میشود و هدایت می کند به حقیقت . ولی آیا او را دقیقا بعنوان امام زمان بجا می آورند و شخصا او را که در خیابان و کوچه بازار می بینند می گویند سلام علیکم ای بقیه الله ؟ هرگز ! برگزیدگی او را می بینند ولی شخصا و شخصیتا او بعنوان امام زمان به رسمیت نمی شناسند . وضعیت فقط شبه و در حالت شبهناک است . شخص و شخصیتش بعنوان امام زمان در دلشان مجسم عینی نمیشود . به مانند امت خنزیری هستند(گوشه چشم نگاه کننده ) که نگاهشان در آینه بغل است و او را به صد شکل دیگر می بینند .قیافه و هیئتی که دارد هم خارج از انتظار و ذهنیت صدها ساله آنها در مورد قیافه و هیئت ظاهری امام زمان بوده . پرچمهای مختلفی افراشته شده و افراد مذهبی به گرد کسانیکه از جوهر اسلام تهی هستند فقط ظاهر را دارند جمعند و از گرد مهدی پراکنده هستند و او تنها است . اخمل است یعنی گمنام از نظر پایه اجتماعی است . بهمین جهت است که امام صادق می گوید این امت ملعون خنزیر را چه شده است که با وجودیکه او را می بینند و می فهمند او را بجا نمی آورند و منکرش میشوند آنها را سوق می دهد به حقیقت و پیشی می گیرد بر دروغهایشان ولی او را انکار می کنند . اگر قرار بر نشناختن فرد غایب و پنهانی بود که پا بر فرشهای آنها می گذارد و نمی شناختند کسی را که با چشم می ینند که دیر تقصیری نداشتند و ناسزا و توهین لازم نبود . پس او به مانند خورشید پشت ابر که از نورش بهره مند میشوند حکمتش به مانند سرما و گرما وارد خانه های مردم جهان می شود و به آنها کتاب و قرآن و حدیث می آموزاند و هنوز شخصش و شخصیتش تجسم عینی امام زمان بودن ندارد و پشت ابرهای ابهام عمدی و غیر عمدی ایجاد شده ، پنهان است. البته اگر در احادیث بنگریم بزرگترین مشگل ،  نشناختن امام زمان است و بزرگترین توصیه ، سعی در شناختن امام زمان است..