امام صادق علیه السلام میفرماید:
«اِنّ قُدّامَ القائِمِ علیه السلام لَسَنَةٌ غَیْداقَةٌ یَفْسُدُ فِیها الثَّمَرُ فِی النَّخْلِ فَلا تَشُکُّوا فِی ذلکَ»
( كشف الغمة ، ج2، ص: 462)
” در قسمت جلو و ابتدایی ظهور قائم(ع) سالیانی از زندگی لطیف و ناز است که باعث می شود ثمردادن تاج سروری او خراب شود .پس این مورد (زندگی ناز و خوش قبلی او) باعث شک و تردید شما نشود.!”
با تامل در احادیث درمی یابیم که موعود(ع) ابتدا ظهور می کند و سالیانی زندگی می کند بدون اینکه نه خودش نه مردم بدانند که او همان مهدی موعود است . حدیثی که می گوید او به امری هدایت می یابد که بر خودش و مردم پوشیده بوده . حدیثی که می گوید قائم به امری وارد می شود غیر از آنچه در ابتدا بوده. حدیثی که می گوید وقتی ندای سماوی اطلاع به برگزیدگی او داد مردمانی به او اشاره می کنند که منظور از ندا تو هستی و دارد به تو اشاره می شود. همه اینها دلالت بر زندگی قدامی ظهور که مهدی وارد امر قیام برای خدا نبوده و زندگی در قسمت بعدی که شامل امر قیام بر علیه شرک بوده می باشد. پس جوانی که دارای زندگی ناز و لطیفی بوده وقتی علائم مهدویتش در مطالعه اش یافت شد تردید می کنند که او همان مهدی موعود و قائم با صلابت باشد. چون می توان سالیان پربارش هم معنی کرد باید گفت آیا سال پربارش چه شک و تردیدی میاورد؟ آیا سال پربارش شک و تردید می آورد یا زندگی ناز ابتدای ظهور ؟.
