به ما گفته اند همه آنها که خود را اهل امر حضرت قائم می دانستند از اطاعت او سرباز می زنند و بنده شمس می شوند و کسانیکه بنده شمس بودند وارد امر حضرت قائم می شوند . به ما گفته بودند که مثل این است که طیر یا فال و شگون و سرنوشت بر سر آنها نسته است . گفته اند که همه به غیر از حضرت قائم به خدا کافر بودند . گفته اند همگی از او روی بر می گردانند و خیلی از گفته های دیگر ولی مردم نفهمیدند چرا؟ چگونه است که چنین است . آیا این زمان همان زمان است که احدی جرات ندارد اسم خدا را بگوید؟ یا بهتر بگوییم احدی جرات ندارد مشخصه های شناسایی دهنده ایی که خدا بیان کرده را بگوید. چرا ؟ چون با مشخصه های شناسایی که خدا بیان کرده هم خدا شناخته می شود هم شیطان شناخته می شود و هم حضرت قائم شناخته می شود . خب از که می ترسند؟ معلوم است . از کسی که نمی خواهد شناخته شود بعنوان شیطان یا دجال یا… بلکه می خواهد خود را خدا معرفی کند . پس آیا شیطان اینقدر ترسناک است ؟ بله هم ترسناک است هم شرابش را که بنوشند می خواهند از شادی گریبان خود را پاره کنند. و این مشگل بزرگتری است وقتی حس و فهم و شناخت ، تسلیم محض اوست . و وقتی همه چیز در قالب سرنوشت ،تا عمق فهمیده و محسوس بشود و در قالب ارزش . سرنوشتها و ارزشهای افراد در قالب قدر آسمانی مانند باشد . پس چه شیطان بنامیمش چه دجال چه …. او هم بی نهایت هولناک است و هم بی نهایت جذاب . و وقتی گفته اند مهدی صبح و شام به مردم جهان جام حکمتش می نوشاند و مردم یا صبح براهند و شب بیرون رفته اند و یا شب به راهند و صبح از راه در رفته اند ، پر واضح است که مردم هر زمان به مانند پرکاهی در برابر وزش باد فهم و معنا و شناخت تغییر جهت می دهند . پس لشگر دو قطب متضاد هدایت و گمراهی اینچنین در زمانی تغییر موضع می دهند .